شعبان المعظم يعني ايستادگي،مقاومت و آزادگي، يعني ايثار و جانبازي، يعني پيام رساني و شهامت و يعني انتظار...
حسين(ع) درماه شعبان نشان ايستادگي، ابوالفضل(ع) نشان مقاومت، زين العابدين(ع) اسوه شهامت و حضرت حجت(عج) يعني پايان انتظار ...و اينچنين است كه پيامبر(ص) مي فرمايد ماه شعبان ماه من است.
ماه شعبان ماه عطر افشاني گلهاي باغ نبوي است و با شروع اين ماه بوي دلاويز اين گلهاي معطر هر انسان آزاده اي را مست و مدهوش مي نمايد و تا خدا راهنما مي شود.
اين ماه بوي دلدادگي به اهل بيت(ع) مي دهد و اين ماه تولد سه آفريدگار كربلاي عشق را مژده مي دهد تا نيمه اين ماه تولد منتقم خونشان را جشن بگيريم كه مي فرمايد «اين الطالب بدم المقتول بكربلا»
حسين (ع) مظهرشجاعت و پايداري همان كه «نداي هيهات من الذله» او تا ابد كاخ استعمار و استكبار را خواهد لرزاند در همين ماه مي آيد تا بگويد «اگر دين زنده نمي شود جز با كشته شدن من، پس اي شمشيرها مرا دريابيد».
ابوالفضل(ع) مي آيد تا بگويد حسين جان، ناصر دين خدا و ناصر حسين خدا و پيامبر من هستم و اگر هزار بار سوزانده شوم و دگر زنده شوم بازهم جان فدا خواهم كرد... و زين العباد(ع) آمد تا اعلام كند كه من پيامبر قيام كربلا هستم و نخواهم گذاشت اين قيام خونين تحريف شده و يا به فراموشي سپرده شود.
و اما در نيمه اين ماه در خانه امام عسكري(ع) و در ميان سخت ترين حكومت نظامي و در قلب دشمن همچون موسي عمران(ع) كودكي قدم بر زمين مي گذارد كه هر قدمش و هر كلامش لرزه اي است بر كاخ آنان كه حسين با خونش و با قيامش كاخشان را لرزاند.
آري او مي آيد تا جگر داغ شيعه را مرهم نهد و حسين(ع) را ياوري و يزيد زمان را بر زمين زند و حسين گونه ظلم و ستم را ويران كند.
آري تو خواهي آمد از كوچه هاي باران تا از دلم بشوئي غمهاي روزگاران
«اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم»
بایگانی